niedziela, 8 czerwca 2014

2.0 Trochę teorii, czyli jak zostać ... Bogiem

Wszystko co piszę opieram o moje doświadczenie i jakieś tam wykształcenie wyższe na politechnice, wieki temu na kierunku Inżynieria Oprogramowania (specjalność bazy danych), nie był jak to widać kierunek dydaktyczny a tym bardziej zgodny z aktualnymi trendami (czyt. czy aktualny), więc moje metodologie mogą nie do końca być trendy, jednak uważam, że znajomość terminów czy technologii nie ma być priorytetem. Na początku trzeba się zorientować "czy ja to w ogóle lubię" i "czy to mnie nie denerwuje".

Wg mnie są dwie metody podstawowe, pierwsza od teorii do praktyki, i druga jak się można domyśleć odwrotna zupełnie przeciwstawna czyli od praktyki do teorii. Wiadomo, że każdy spotkał się z jedną i drugą a kto się nie spotkał to tu się niestety już też nie spotka... ale jak to? jest trzecia droga? a no jest. Mimo zupełnie przeciwstawnego podejścia obu tych możliwości, jestem zwolennikiem połączenia tych dwóch teorii w jedną.

Pierwsza od teorii do praktyki, bardzo kusząca, można się powymądrzać, zajrzeć do kieszeni po kalkulator, zacząć dodawać, odejmować, poznawać liczby, równania, twierdzenia, algorytmy, język programowania i już po 10.000 dniach wchłaniania teorii, można usiąść pierwszy raz do programowania i napisać bezbłędnie dowolnie skomplikowany program.

Druga opcja polega na tym, że siadamy do programu liczącego liczbę dni do końca wszechświata uwzględniając skończoną liczbę jego stanów... i w ten sposób dochodzimy do pewnych dogmatów, np. takiego że nie można dzielić przez 0.

Jedna i druga metoda to oczywista utopia, dlatego chciałbym na przykładach, prostych przykładach omawiać teorię, bez której nie będziemy niestety nigdy nic warci (przynajmniej z punktu widzenia IT). Ale to nie teraz. Bo w tym momencie chciałem wspomnieć o czymś wg mnie bardzo ważnym. Nie staniesz się dobrym programistą poznając jedynie technikę programowania, bez nauczenia się myślenia abstrakcyjnego. Prędzej czy później sama technika nie wystarczy, a wtedy kiedy nastanie chwila prawdy pękną mury i zostanie jedynie pozbierać zabawki i porzucić drogę dążenia do wyższego poziomu, na rzecz zakopywania się głębiej w mule...

No dobra programować... Ale co?
Pomijając samą motywację kierującą Cię do programowania, można zaprogramować w zasadzie wszytko, nawet coś czego nie ma, ,... o to to, to jest super, to czego nie ma... i już trzeba zacząć się uczyć myślenia abstrakcyjnego...

Aby móc odpowiedzieć na pytanie co będziesz mógł zaprogramować, trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie co to jest programowanie? Trudne pytanie wbrew pozorom, ale myślę, że można śmiało porównać programowanie do tworzenia wszechświata, zasad fizycznych, akcji, reakcji, bytów, istot, rzeczy tylko w wymiarze znacząco mniejszym od tego wszechświata jaki znamy.
Naszym wszechświatem może być tablica z napisem Hello World!, tak każdy młody Bóg zaczyna, od stworzenia tabliczki z napisem "Witaj świecie!"...

Więc jako młody Bóg, który dopiero co przyszedł na świat, jak małe dziecko, myślisz że wszystko jest możliwe, bo jesteś dzieckiem? nie, dlatego bo jesteś Bogiem;) oczywiście tylko w przez siebie stworzonym wirtualnym wszechświecie. Ten wszechświat to może być algorytm typujący kolejne numery totolotka, gra logiczna lub inna przygodowa, baza danych samochodów, program przypominający o zapomnianych sprawach, program sterujący całą elektroniką w Twoim domu, program na zaliczenie, program który zrewolucjonizuje sposób połowu rybek na przydomowym stawie....

CDN...

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz